واتای «تف» لە فەرهەنگی مەردۆخدا:
تف [1]
کوردی: تفلیک، ئاودەم. ئاوی دەم
فارسی:
تُف، تُفو، تُه، تُهو، خوی، خیو، خُدو، بَفج.
العربية:
بُزاق، بُساق، بُصاق، تُف
، تُفل
، اُفّ
.
تف! [2]
کوردی: (وشەی بێزاریدەبڕین و دوورخستنەوەیە.)
فارسی:
تف! (کلمهی تبعید است.)
العربية:
تُفّاً لَكَ!، تُف
!
بەرهەمی:
ئایەتوڵڵا مەردۆخ
زمان:
کوردیی ناوەندی بۆ کوردیی ناوەندی و فارسی و عەرەبی
ساڵی بڵاوبوونەوە:
1957